به یک باغبان بی‌رحم نیازمندیم

آدم‌ها مثل درخت هستند. برخی از آن‌ها به اطرافشان زیبایی می‌دهند.

برخی دیگر سایه‌ای ایجاد می‌کنند که یک رهگذر بتواند برای ساعتی استراحت کند.

برخی دیگر میوه می‌دهند، خوراک و تغذیه چندتایی جانور ریز و درشت را در این دنیا فراهم می‌کنند.

برخی خانه‌ای هستند برای پرندگانی که پس از ساعت‌ها پرواز به دنبال لانه‌ای امن می گردند.

برخی سیصد سال عمر می‌کنند. و برخی با این که عمر فیزیکی آن‌ها به شصت یا هفتاد یا صد سال می‌رسد، اما بذرهایی در دل زمین می‌کارند، که روزی از آن‌ها جنگلی از درختان می روید، که به زمین برکت می‌دهند.

برخی سکویا هستند و سرشان تا به خورشید هم می‌رسد. برخی مانند پیچک به هرچیز و هرجایی می‌پیچند و سرک می‌کشند.

برخی سرو هستند، استوار و با استقامت.

برخی هم علف هرزی که در جای نامناسبی روییده‌اند.

اما هر چه که باشد، در این باغ پر از درخت، شاخه‌های خشک و درختان پوسیده و آفت‌ها بسیار هستند. ممکن است که درختی از تغذیه خوبی برخوردار نباشد. به جای آب تمیزی که به آن برسد، ریشه در آب مسمومی از فاضلاب برده باشد. ممکن است کودی که پای این درخت ریخته می‌شود کود مخربی باشد. شرایط اگر مناسب نباشد، درختی زیبا که می‌تواند باعث ایجاد حیات در گوشه‌ای از این دنیا بشود، به کل از ریشه بخشکد. بشود محل استراحت لاشخورها آن هم وسط بیابانی بی آب و علف.

ما آدم‌ها مثل درخت هستیم. اگر خوراک فکری مسموم داشته باشیم، اگر به جای تفکرات سالم، ریشه به فاضلاب بزنیم، خواهیم خشکید. اگر محیطی که در آن تنفس می‌کنیم آلوده باشد، میوه ما میوه‌ای مسموم خواهد شد.

باغبان اگر بی‌رحمانه علف‌های هرز را از ریشه بیرون نکشد، اگر کودهای مسموم را که درخت به آن‌ عادت کرده است را از آنجا پاکسازی نکند، اگر آب ناسالم را از سرچشمه قطع نکند، در نهایت ما باغی از درختانی خواهیم داشت که نه بدن تنومندی دارند و نه سایه‌ای و نه حتی میوه‌ای باکیفیت.

باغبان باید بی‌رحم باشد. بی‌رحمانه درخت را از شاخه‌های خشکیده‌اش جدا کند. بلکه خوراک به شاخه‌هایی که هنوز زنده هستند برسد و میوه بهتری بدهد.

نکته مثبت اینجاست که این باغبان خود ما هستیم.

نکته منفی هم اینجاست که باغبان خود ما هستیم.

ما باید بی‌رحمانه اطرافمان را از خوراک‌های نامناسب و مسموم پاکسازی کنیم. از حضور آدم‌های سطحی، از دوستان نامناسب، از موسیقی‌های مبتذل، فیلم‌های سطح پایین. همه این‌ها حکم همان کود و آب و هوایی را دارند که منجر به میوه دادن درخت می‌شدند.

تصمیم با ماست که بی‌رحمانه این درخت را هرس کنیم، یا مهربانانه آن را بسوزانیم! مهربان‌ترین باغبانان، بی‌رحمانه درختشان را هرس می‌کند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *