آخرین آزادی بشر

همه چیز را می‌توان از یک انسان گرفت مگر یک چیز:

آخرین آزادی بشر را در گزینش رفتار خود در هر شرایط موجود و گزینش راه خود.

«ویکتور فرانکل»

واقعیت این است که ما انسان‌ها مسئول انتخاب‌های خودمان هستیم. ما همواره در حال انتخاب کردن و تصمیم گرفتن هستیم. همین الان که من دارم این یادداشت را می‌نویسم می‌توانستم بنشینم و فیلم ببینم. یا می‌توانستم بخوابم. اما من تصمیم گرفته‌ام که یک یادداشت برای وبلاگ خودم بنویسم.

نوشتن آخرین سنگری است که من انتخاب کرده‌ام تا از فشارهای زندگی به آن پناه ببرم.

در میان تمام حق انتخاب‌هایی که از من گرفته شده است، من می‌گردم تا راهی را پیدا کنم که آزادانه ادامه‌اش بدهم.

حتی اگر فشارهای بیرونی نفس کشیدن را برایم سخت کنند، حتی اگر توان انجام هیچ کاری را نداشته باشم، باز حق این را دارم که افکارم را خودم انتخاب کنم. من توانایی این را دارم که انتخاب کنم چه چیزی بنویسم. توانایی این را دارم که انتخاب کنم لبخند بزنم یا گریه کنم.

این من هستم که در پایین‌ترین لایه‌های زندگی خودم انتخاب می‌کنم که چطور آدمی باشم. و زندگی از همین انتخاب‌های کوچک شکل می‌گیرد. همین خرده تصمیم گیری‌ها هستند که نتایج بزرگ را رقم می‌زنند.

بگذار تمام عالم و آدم از شرایط دنیا بنالند. بگذار همه غر بزنند که وضعیت مملکت خراب است. بگذار همه خراب بودن اقتصاد مملکت را مجوز بی‌حالی و بیکاری خودشان بدانند. ولی من باور دارم که حق انتخاب دارم. من انتخاب می‌کنم که مطالعه کنم. انتخاب می‌کنم که یاد بگیرم. انتخاب می‌کنم که بنویسم. انتخاب می‌کنم که هر روز بهتر از دیروزم باشم.

واقعیت این است که انسان آزاد، کسی است که باور دارد می‌تواند راه خودش را انتخاب کند. چون آخرین آزادی بشر انتخاب فکر و گزینش راه است. این آزادی را هیچ کسی نمی‌تواند از انسان بگیرد.

دیدگاهتان را بنویسید